Mostrar mensagens com a etiqueta Xosé Lois Foxo. Mostrar todas as mensagens
Mostrar mensagens com a etiqueta Xosé Lois Foxo. Mostrar todas as mensagens

domingo, 31 de julho de 2016

Cantadeira de Barro de Arén - Manuela Cortizo Medal


“Cantadeira de Barro de Arén – Manuela Cortizo Medal” de Xosé Lois Foxo

Con 82 anos de idade, Manuela Cortizo Medal acumula unha intensa experiencia como cantareira. Agora, da man de Inquedanzas Sonoras, ve a luz Cantareira de Barro de Arén, un libro-CD-DVD que recolle un estudo sobre a súa figura da man de Xosé Lois Foxo. Cantos de ronda, xotas, muiñeiras, mazurcas, cantos de oficios e romances danse cita nun disco que amosa preto de oitenta pezas interpretadas por Cortizo unicamente coa súa voz e a pandeireta. Sobre a mesma cantareira xa publicara Calros Solla unha compilación de máis de mil coplas co título de “Cantares de Manuela de Barro”.


«A Terra de Montes é unha das reservas naturais do folclore galego e Manuela Cortizo Medal -coñecida como Manuela de Arén- é un dos máximos expoñentes da tradición que esmorece. Para preservar para a posteridades toda esa riqueza galega por vía oral, o músico ourensán Xosé Lois Foxo acodeu a Manuela Cortizo e fixo unha meticulosa labor de recollida que verá a luz nuns meses nunha obra que incluirá tres formatos: libro, cedé e deuvedé.

Segundo explicou o promotor da iniciativa e director da Real Banda de Gaitas de Ourense, a obra reúne un cento de cantigas ou composicións musicadas e preto dun milleiro de coplas, tanto en galego como en castelán. As coplas son composicións de catro versos, moitas veces de creación propia. Manuela de Arén garda na súa memoria prodixiosa case un milleiro que abarcan moitos dos xéneros da música popular. Hai romances, cantares de seitura, cantares de arrieiro, de cregos, de Nadal, de Reis ou de Antroido. Entre eles figura algún singular, coma o Cantar do alfareiro que Manuela interpretou o sábado pasado no acto de recollida da Medalla do Gaiteiro que este ano lle concedeu a organización da festa soutelana.

Algunhas das coplas están moi vencelladas á comarca. Unha delas está dedicada, precisamente, ó mítico Gaiteiro de Soutelo, Avelino Cachafeiro.

A obra será editada pola Deputación de Ourense baixo o título A cantareira de Barro de Arén, Manuela Cortizo Medal. Aínda non hai data para a presentación, pero Xosé Lois Foxo espera poder levala a cabo antes de que remate o ano. O disco, duns oitenta minutos, recolle en torno a un centro de pezas nas que Manuela canta e toca a pandeireta. Sen máis adornos.

Foxo ten bautizado a Manuela de Arén como «a cantareira maior de Galicia». Non é pola idade -aínda que Manuela leva dando guerra desde 1930- senón polas súas cualidades como cantareira. «Te un estilo moi identificable e conserva todo o sabor do pasado», explica o músico. «É das poucas persoas que mantén a gracia de antes. Co tempo deuse un cambio na expresión do canto, pero ela conserva o sabor do pasado, ó contrario que outras cantareiras que xa están moi mediatizadas», comenta Foxo.

Segundo Xosé Lois Foxo, Manuela tén unha forma melismática de cantar difícil de reflexar nos pentagramas. «Moitas veces, para transcribir a súa música vémonos obrigados a prescindir do pentagrama porque temos problemas para reflexar nel os melismas ou fluctuacións do canto. Tén o típico ornamento dos cantares de seitura, as inflexións sobre a mesma vocal», explica.» Rocío García, “La Voz de Galicia”

Disponível na Traga-Mundos – livros e vinhos, coisas e loisas do Douro em Vila Real... | Traga-Mundos – lhibros i binos, cousas i lhoisas de l Douro an Bila Rial...
[também disponível do autor: “Os Segredos da Gaita” de Xosé Lois Foxo 6ª Edición correxida e aumentada, "Músicas do Caurel - Cantares da Serra" Volume II, "Músicas do Caurel - Cantares da Serra" Volume III, "Cantares da Terra das Frieiras - A Gudiña" Volume I, "Cancioneiro Oencia e Contorna" 3 cd + 1 dvd, "Os Últimos Brindeiros de Forgas" cd + dvd, "Cantareira de Barro de Arén - Manuela Cortizo Medal" contén CD e DVD; Cantares da Cega do Covelo – Lucía da Conceição Fernándes” por Xosé Lois Foxo, estudio etnográfico: Xosé Rodríguez Cruz, correción lingüistica: Mário Correia, livro + cd]

segunda-feira, 20 de abril de 2015

brindos ou cantares improvisados


“Os Últimos Brinderos de Forgas” de Xosé Lois Foxo

Homenaxe aos Irmáns Álvaro e José Veloso Valcárcel, e ao seu traballo realizado nos cantares das vodas. Os irmáns Veloso foron dous cantores populares da aldea de Forgas de Abaixo que mantiveron viva ata o día de hoxe a vella tradición dos brindos ou cantares improvisados, tamén frecuentes noutros lugares como Quiroga, O Incio ou O Cebreiro.

A publicación foi elaborada logo de catro anos de investigación. Ao longo dese tempo graváronse e transcribieron brindos' da zona, que aparecen reflectidos en papel, DVD e CD.

Xosé Luís Foxo lembra o desaparecido labor dos brindeiros' nas vodas, onde fóra ou dentro das mesmas cantaban distintas coplas coas que se pedía inicialmente doce, unha rosca, e despois tabaco. Eran disputas a través de cancións que caracterizaban as vodas no medio rural ata que deixaron de celebrarse en casa. Os brindeiros' animaban as festas ata ben entrada a noite. Co paso do tempo, e sobre todo por mor de pasar a celebrarse as vodas fóra de casa, quedaron no esquecemento.


«TRIBUTO AOS ÚLTIMOS BRINDEIROS

Os brindos son coplas de catro versos con rima par que se interpretaban nas vodas. A cadea de montañas que une a zona de Lóuzara, no interior do sur lucense, co Bierzo, xa en León, foi sempre rica en brindeiros. De feito estes cantores tiñan unha forma xenuina de interpretar os seus brindos que os facía destacar sobre os brindeiros doutras áreas da comunidade galega.
Na Pobra do Brollón os brindos eran cousa dos irmáns Álvaro e Xosé Veloso -máis coñecidos coma Álvaro e Xosé de Forgas-, Sisto de Rexoá, Bautista Campo Celeiro ou do Ribeiro de Louzarela. Algúns destes homes xa finaron pero outros, coma Xosé de Forgas ou o Ribeiro de Louzarela, seguen a facer a súa aportación ao patrimonio lírico galego. De feito, O Ribeiro de Louzarela acode cada ano á celebración do Filandón do Courel, no que se dan cita os cantores da montaña.» [El Progreso]

«Na presentación do libro-disco estiveron presentes José Veloso -o seu irmán Álvaro faleceu o pasado novembro- e Amparo Parada Aira, antiga pandeitereira e tamborileira que participou no traballo de documentación sobre as tradicións musicais da parroquia de Ferreiros, á que pertence Forgas de Abaixo. Xosé Lois Foxo resaltou o carácter «absolutamente orixinal» dos brindos da montaña lucense, sinalado que este xénero ten unha estrturua musical propia que o diferencia claramente doutros cantares improvisados, como as coñecidas regueifas.
Foxo sinalou por outro lado que os irmáns Veloso son practicamente os últimos representantes deste xénero musical xunto con Antonio Río Montero, coñecido como Ribeira de Louzarela, cantor popular natural de Pedrafita do Cebreiro que colaborou hai anos nun disco do gaiteiro Carlos Núñez.
A tradición dos brindeiros non foi continuada por xente máis nova e os poucos intérpretes deste xénero que seguen vivos na actualidade son todos de idade xa moi avanzada. Só nos últimos anos foi posible recoller testemuños audiovisuais desta antiga modalidade que está a punto de extiguirse. «Grazas a estas persoas chegamos a tempo de recoller as últimas mostras dunha tradición moi importante que polo menos deste xeito poderán ser legadas ás xeracións futuras», apuntou Foxo a este respecto.»[La Voz de Galicia]

Inclúe 1 CD e 1 DVD
- Presentación
- Os últimos brindeiros de Forgas
- Brindos
- Coplas de cego
- Romances
- Parrafeos
- Rondas
- Cantares de cregos
- Cantares da seitura
- Aninovo e Reis
- Cantares varios
- Contos
- Relación de melodías
- Índice de audio-vídeo

Disponível na Traga-Mundos – livros e vinhos, coisas e loisas do Douro em Vila Real... | Traga-Mundos – lhibros i binos, cousas i lhoisas de l Douro an Bila Rial...
[também disponível do autor: “Os Segredos da Gaita” de Xosé Lois Foxo 6ª Edición correxida e aumentada, "Músicas do Caurel - Cantares da Serra" Volume II, "Músicas do Caurel - Cantares da Serra" Volume III, "Cantares da Terra das Frieiras - A Gudiña" Volume I, "Cancioneiro Oencia e Contorna" 3 cd + 1 dvd, "Os Últimos Brindeiros de Forgas" cd + dvd, "Cantareira de Barro de Arén - Manuela Cortizo Medal" contén CD e DVD; Cantares da Cega do Covelo – Lucía da Conceição Fernándes” por Xosé Lois Foxo, estudio etnográfico: Xosé Rodríguez Cruz, correción lingüistica: Mário Correia, livro + cd]

terça-feira, 29 de julho de 2014

Os segredos da gaita

“Os Segredos da Gaita” de Xosé Lois Foxo
6ª Edición correxida e aumentada

«Entre las novedades que aporta la sexta edición figura una selección de 600 pzs. que incluye obras del cancionero popular y otras de autor. 
Xosé Lois Foxo, director de la Escola Provincial de Gaitas da Deputación de Ourense y autor de la obra, sostiene que su objetivo ha sido incluir piezas que fuesen representativas de la literatura musical gaitística en todas sus formas. En la selección figuran himnos, alalás, romances, alboradas, muiñeiras, fandangos, jotas, pandeiradas, carballesas, danzas, mazurcas, valses, pasodobles, polcas, jigas y obras varias tanto anónimas como de autor conocido. La tonalidad empleada para la escritura musical es la de Re.

Tiene un capítulo dedicado a los gaiteros de más renombre de Galicia. En las páginas de Os segredos figuran un total de veintiséis intérpretes y artesanos que son ya historia viva de la gaita en Galicia, desde Choumín de Céltigos hasta Antón Corral pasando por Perfecto Feijoo, Xan Tilve, Manuel Lourenzo, Faustino Santalices, Emilio Corral o Aurea Rodríguez. También se incluye una docena de grupos musicales, en muchos casos con imágenes rescatadas del olvido.

En la parte estrictamente técnica del manual, además de la descripción de las partes del instrumento, los materiales empleados para su construcción tanto los comunes como los menos usados, el libro incluye una descripción de los instrumentos de percusión utilizados ordinariamente para acompañar las interpretaciones gaiteiriles. Los géneros musicales propios de la tradición gallega están expuestos con transcripciones de ejemplos y una breve descripción con algunos apuntes históricos.

En esta edición, Foxo incluye la descripción de las posiciones de las manos sobre el punteiro, tanto en la modalidad más utilizada como en la denominada man pechada. Los ornamentos en la ejecución de las piezas musicales, tan característicos del instrumento, están especialmente cuidados y también incluye una referencia a ellos en el caso de la gaita escocesa. Os segredos da gaita en su sexta edición mantiene el rigor y ha cuidado la metodología del aprendizaje con el criterio de incrementar progresivamente la dificultad en la digitación y fraseos, así como en la ornamentación.»

XOSÉ LOIS FOXO
Estudia Humanidades, Filosofía y Teología en el Seminario de Lugo, concluyendo los mismos en el año 1975, recibiendo la diplomatura oficial eclesiástica en Sagrada Teología. En el Seminario forma parte de la Schola Cantorum como gaiteiro y clarinete solista. En el año 1975 se traslada a Barcelona, licenciándose en Filología Anglogermánica, así como en Traducción e Interpretación por la Universidad Autónoma de Barcelona. Posteriormente pasa a Ourense, donde funda la Escuela Provincial de Gaitas de la Diputación de Ourense (15 mil alumnos en la actualidad) y la Real Banda. Tiene en su haber destacadas condecoraciones y medallas tales como la medalla de oro del Vaticano, medalla de plata del Gobierno de Galicia, la llave de oro de la ciudad de Newark, NJ y un largo etc...

Director de la Real Banda de Gaitas de Ourense. Al frente de la Real Banda consiguió, entre otros, el título de "Real"; además ganaron los mundiales en Glasgow en 1990 y 1993 y el trofeo de la ciudad de Nueva York como la mejor banda del desfile de San Patricio en el año 2000.

Disponível na Traga-Mundos – livros e vinhos, coisas e loisas do Douro em Vila Real... | Traga-Mundos – lhibros i binos, cousas i lhoisas de l Douro an Bila Rial...
[também disponível do autor: "Os Segredos da Gaita", "Músicas do Caurel - Cantares da Serra" Volume II, "Músicas do Caurel - Cantares da Serra" Volume III, "Cantares da Terra das Frieiras - A Gudiña" Volume I, "Cancioneiro Oencia e Contorna" 3 cd + 1 dvd, "Os Últimos Brindeiros de Forgas", "Cantareira de Barro de Arén - Manuela Cortizo Medal" contén CD e DVD; Cantares da Cega do Covelo – Lucía da Conceição Fernándes” por Xosé Lois Foxo, estudio etnográfico: Xosé Rodríguez Cruz, correción lingüistica: Mário Correia, livro + cd]

segunda-feira, 30 de junho de 2014

Cantigas de cegos - Galiza e Norte de Portugal



“Cantares da Cega do Covelo – Lucía da Conceição Fernándes” por Xosé Lois Foxo
estudio etnográfico: Xosé Rodríguez Cruz
correción lingüistica: Mário Correia
livro + cd

reúne 50 melodias inéditas galaico-portuguesas, muitas delas de cariz medieval e que podem vir a contribuir para a diversificação do reportório das bandas de gaitas

«O livro descreve a vida dos cegos que davam cantigas em troca de esmolas “Cantares da Cega do Covelo” é uma homenagem a Lucía da Conceição Fernándes, uma cantora e música, cega de nascença, que percorreu o norte de Portugal e a Galiza espalhando um tipo de cultura popular hoje praticamente extinta. Apresentado em Aveiro, o livro “Cantares da Cega do Covelo”, complementado por um cd com alguns desses mesmos cantares, é um importante trabalho de investigação e divulgação de um património etno-cultural quase extinto, em que, para além do tributo a Lúcia Fernándes, o autor, Xosé Lois Foxo, descreve a vida dos cegos que percorriam aldeias para pedirem esmola, em troca das cantigas com que alegravam esses “povos”, e inventaria muitas das letras e músicas dessas cantigas populares. “Foram precisamente estes músicos anónimos de carácter popular que guardaram e difundiram a música da Galiza e do Norte de Portugal, servindo de ligação entre o passado e o presente”, escreve Pedro Silva, vereador da cultura da autarquia aveirense, no prefácio deste livro editado pela Escola Provincial de Gaitas da Deputación de Ourense, com colaboração da Câmara Municipal de Aveiro e do Concello de Ourense. 

Lúcia Fernándes nasceu a 22 de Julho de 1932, em S. Vicente da Raia (concelho de Chaves), onde, muito nova, começou a cantar e a tocar. Quando tinha 22 anos de idade, chegou à sua terra Manuel António Oliveira da Silva, um cantor popular, nascido em Esmoriz (concelho de Ovar), com quem se casou. Ambos cantaram em inúmeras terras do Norte de Portugal, da Galiza, de Leão e das Astúrias. O instrumento que tocavam para acompanhar as suas cantigas era a mandolina napolitana de quatro cordas duplas, um instrumento então muito do agrado dos músicos populares. Actualmente, Lúcia Fernándes reside no lugar de Covelo (concelho de Viana do Bolo). Manuel da Silva faleceu em 2002, com 86 anos de idade. O casal teve duas filhas, Irasí e Irene, cada uma delas com três filhos. C.» [Correio do Vouga]

Disponível na Traga-Mundos – livros e vinhos, coisas e loisas do Douro em Vila Real... | Traga-Mundos – lhibros i binos, cousas i lhoisas de l Douro an Bila Rial...
[também disponível do autor: "Os Segredos da Gaita", "Músicas do Caurel - Cantares da Serra" Volume II, "Músicas do Caurel - Cantares da Serra" Volume III, "Cantares da Terra das Frieiras - A Gudiña" Volume I, "Cancioneiro Oencia e Contorna" 3 cd + 1 dvd, "Os Últimos Brindeiros de Forgas", "Cantareira de Barro de Arén - Manuela Cortizo Medal" contén CD e DVD]